Бір оқиға жайлы….

Менің сіңлім бар, айтқан сөздері арамызда *қанатты*сөз болып кеткен…Бірде маған телефон соғып,өмірге назын айтты,арамызда мынандай диалог болды:
-Ақша аз,машинаны соғып алдым,жұмыста бір қиыншылықтар болып тұр.
-Ертең *Диско 80-х*қа барып билеп келейік онда
-Жоқ, мен *режим экономиядамын* және диетада отырмын.
Ертеңінде көшеде бір топ баламен ұлын кездестіріп едім,ол айтты:* сыныптастарымды кафеге апардым,мамам 300 доллар ақша берді* деп.Динараға звондап:*Есің дұрыс па,кеше ғана жылап едің ғой*десем,*Қойшы,Бақытгүл, жалғыз ұлымның 365 күнде бір келетін туған күнін атап өтпесем, неменеге жер басып жүремін…* дегені.
Осы сөздер біздің өміріміздің айнасы тәрізді. Балаларымыз өсіп-жетіліп,біз шықпаған шыңдарға шығып, біз алмаған асуларды алса,сірә, біздің зая өмір сүрмегеніміз…Осылардың табанына кірген тікен,маңдайыма кірсін деген қағидамен жүрген жайымыз бар.
Осыдан біраз жыл бұрын бір тойда болдық. Күйеу жігіт те,қалыңдық та әдемі,үріп ауызға салғандай…Асаба өлеңдетіп жаңа болып жатқан құдаларды *төс қағысуға* ортаға шақырды. Жігіттің ата-анасын жақсы танимыз,ұйып отырған,берік жанұя, билеп шықты сахнаға, ал қыз жақ біраз тосылып қалды, себебі,қыздың әке-шешесі айырылысқан,тойға әкесі әйелімен,шешесі күйеуімен келіпті. Қайсы шығарын білмей,абдырып қалған түрлері бар. Сонда тәп-тәтті,сұп-сұлу қалыңдық , әп-әдемі көздерін жасырып,ұялып,төмен қарағанда….ішім әлем-жәлем болып кетті. Сонда өзіме уәде бердім,қандай заман туса да,менің жүрегім кеудемде соғып тұрғанда қыздарым мен үшін не Жәкең үшін ұялмайды деп.
*Ұлы сөздің ұяты жоқ* дейді ғой қазақ халқы, сол кезде Жәкең нағыз жігіт болып *піскен * кезі ғой, анда-санда *налевоға*кетіп қалатын.Көп құрбыларымыз осы хакінде ажырасып кетті,шыдамай. Кейде үйге келмей қойғанда, ызам келіп,енді бірге тұрмаймын десем, сол қалыңдықтың мөлдіреген көздері есіме түсіп кететін…