Жастық шақтан бір елес

Жақында барлық құжаттарды реттеудің сәті түсті.Үлкен пластмасса жәшікте жататын : ескі суреттер,докуметтер,менің өлеңдерім мен мақалаларым басылған газет қиындылары,алтын медалім, мектепте алған грамоталар,жеңіл атлетикадан алған дипломдар,студенттік кездегі жазбалар…Солардың ішінен күнделігімді тауып алдым. Оқып отырып,бір жерінде күлдім,бір жерінде көзіме жас та келді.Қайран сол кездер-ай!Елес болған. Өзімше ақылды болуға тырысыппын-ақ,бірақ бар істеген істерім шала,ойларым шолақ,түсіністерім қате көрініп тұрды.Өзімнен үлкен дос қызым болған,Зоя деген,көбіне соның айтқанымен жүріппін.1,2 құрбымды жақсылап ренжітіппін де,Зояны қолдаймын деп.Қандай жақсы жігіттерге қарамаппын.Ол енді құдайдың қалауы ғой. Бірақ…институт бітірер жылы,маған біраз жігіттер сөз айтты,жәйдан жәй емес әрине. 4 жыл бойы бәріміз 1 топ дос болып жүрдік те,4 курста жаппай жұпқа бөліне бастадық.Менің (қате,әрине) принциптарым болды: оқу бітіріп,жұмыс істеп жүріп тұрмысқа шығу.Ерте шықпау,ал мен институтты 19 жасымда бітірдім.Оңтүстік жаққа бармау.Қайдан?Барлық достарым Шымкент,Жамбыл,Алматы жақтан болды. Қандай балалық!
Қ. деген бала есіме түсті. Керемет ұнаушы еді.Сөз айтты. Мен Өскемендегі апайыма звондап,тұрмысқа шықсам қайтеді,түркістандық жігіт деп едім. Ойбай,ол жақ солай да бұлай екен,сен шыдамайсың,менталитет басқа деп,қайырып тастады.Бәрібір сол балаға шынымды айтпай,1 жылдан кейін көрейік деп,алдап кеттім.Хат жазбай қойдым, болды.
Қызық болғанда ол қызмет бабымен Өскеменде 2 жылдай жұмыс істепті,осыдан 3 жыл бұрын бір ДТПда кездесіп қалдық,байқаусызда.Бір-бірімізді танымадық,тек менің жүргізушім,Бахытгуль Есимхановна,деп аты-жөнімді айта бастағанда ғана,ол жақындап келіп, мен Қ.мын деді.Жалғыз қызы бар екен,оның да аты Малика екен.Жолдасы ғылым жолында екен.Кейін ерулікке жанұясымен шақырдым,2-3 рет,біресе өзі,біресе әйелі қызметтен шыға алмады. Олар бос болғанда Жәкең бос болмай,2 айдан кейін қызметі өзгеріп,көшіп кетті.
Диплом аларда да бір келеңсіз оқиға болған еді. Арамыздағы дос қызымызды біреулер зорлап кеткен.Сол жайлы көп жазыппын.Бірақ,Аллаға шүкір,қазір ұлы,қызы бар,өз жігітімен тұрмыс құрды.
Сөйтіп,жастық шақпен бір жүздесіп қалдым…Басында күнделікті лақтыра салайын ба деп отырдым да… қойш,жата берсінші деп,жәшіктің ең түбіне қайтадан салып қойдым.Жазса бір кітап болатын,қызықты,шым-шытырман оқиғалар. Мүмкін пенсияға шыққанда ,кітап жазармын…..)))))