Бүгін менің туған күнім, ой-пәлі-ай!

Бір жерден оқып едім,Алла тағала адамға 3 рет жастық шақ сыйлайды екен деп :біріншісі өз жастық шағы,екіншісі-шын махаббатқа жолыққанда,үшіншісі 100 жасқа толғанда.Екі жастық шағым өтіпті:))),үшіншісі,керек жоқ.
Артыма қарап,осы өмірде қандай жетістікке жеттім,осы межеде қалуым керек пе,не тағы да алға қарай ұмтылуым керек пе,өкініш не уайымым бар ма,бір сөзбен айтқанда БАҚЫТТЫМЫН ба,жоқ па деп толғанғым келді бүгін.
БАҚЫТТЫМЫН,оған сөз жоқ. Асқар таудай жолдасым Жакежан,алтындай екі құлыншақтарым Малика мен Айданам бар,қос аналарым Мақаш пен Фарида отыр арамызда,Аллаға шүкір, туысқандарым баршылық,өсіп-өнген үлкен,елге сыйлы әулеттенмін,ел-жұртымыз тыныш,жұмысымыз бар,біреуден ілгері,біреуден кеш өмір сүріп жатырмыз.
Бірақ…
1.Ғылыми еңбек жазғым келген еді. Институтта оқып жүргенде ғылыми-зерттеумен айналысқанмын,сол еңбектерім текке қалды,ауылда тұрып,сиыр сауып,огород салып кеткен жылдары.
2.Мектепте өлең,әңгіме жазушы едім,ол да жайына қалды.Тіл жетпейді,бір құнды нәрсе жазуға
3. Арманым ағылшын тілін үйреніп,дүние жүзін аралау еді…бастауыш сыныптамын екеуінен де))
4.Бәрінен бұрын: өз орнымды әлі де таппаған адам сияқтымын.Сауда қызметкері,есепші,дизайнер,маркетолог,логист,менеджер болдым, мекемені 7 жыл басқардым. Потенциал бар,ал көңілге қонымды жұмысым жоқ.Кафе жәй,күн көріс қой.Ол жердегі жұмысты жақсылап ұйымдастырып,тексеріп қана отыруға болады.
Бұл өкініш те уайым да емес,жәй айғақ…Қазіргі өмірім де жаман емес,Аллаға шүкір,бірақ адам әрқашан да сүріп жатқан өмірінен жақсырақ өмір сүргісі келеді…Бұл табиғат заңы.Менің де арман-мақсаттарым баршылық.Лайым,барлығы орындалсыншы деп тілеймін.

Бүгін менің туған күнім. Үйде гүл.
Он сегізім оралғандай бейне бір.
Албыраймын алғаш ғашық болғандай,
Желіккенде қызықсың-ау, ей, көңіл.
Қарап қайтап шарайнаға қайтадан,
Қүйған шарап буына да шайқалам.
Күй күмбірі тербегенде еріксіз,
Жүрегім де бір нәзіктеу айтады ән.
Сырласым боп жұлдызым да, айым да,
Еске түсіп сүйенген кез қайыңға.
Өзім де бір ән бастаймын сызылтып
Қыз арманы, іңкәр сезім жайында.
Қызым жайлап миығынан күлді де,
Деді: – «Мама, папа әкелген гүл міне».
Көңіл – көктем, ән кернейді кеудені,
Күнтізбенің бетіндегі ай – Сүмбіле.

Ақұштап Бақтыгереева

АЙГҮЛІМ

Бізді ата-аналарымыз ешқашан тұрмыс құруға итермелеген емес,қайта бетімізге тура айтпаса да,әңгімелерінде:Пәленшенің қызы 18 жасында тұрмысқа шығып кетіпті,қайда асығады екен?Ерте шығып,айырылысып кетіпті деп,өздерінің фольклорлық тәрбиелерімен,ерте үйленуге қарсылықтарын білдіріп отыратын. Үлкен апайларым,біреуі 28де,екіншісі мен үшіншісі 23те,мен 24-те тұрмыс құрдым. Бірақ кенже сіңлім Айгүл,рекорд жасап,35 жасқа дейін бойдақ жүрді.Алматыда жұмыс істеді,кезекті демалысында ауылға,ата-анама келіп жатады,ешқайда бармайды,ешкіммен араласпайды. Туыстармен ғана. Неге олай екенін де білетін сияқтымын. Бір жігітті жақсы көріп,үйленеміз деп жүргенде,шешесі ұйғыр екен,қарсы болып….
Қазақта бір сөз бар ғой, “сағың сынбасын” деген.Мектепте,институтта оқып жүргенде, бір мақсат,армандарға ұмтыламыз,тек соларға жету жолындағы қиыншылықтарға төзетін де, төзе алмайтын да адам болады. Кішкентайынан ерке,айтқаны бірден орындалатын,қиыншылық көрмеген сіңлімнің ,сол оқиғадан кейін,шынымен сағы сынды деп ойлаймын. Сондықтан марқұм Берікке тұрмысқа шығамын дегенде,қуанбаған адам жоқ шығар.Екеуі керемет жақсы тұрды,бірақ,Алланың жазғаны сол болып,күйеубаламыз анадүниелік болды.
Сезгендей,жаздың бір ыстық түнінде ұйқым шайдай ашылды,20 минуттай түргеліп жүріп,кондиционерді өшіріп,балалардың көрпесін жауып біраз жүрдім де,енді жатқалы жатыр едім,телефон “шыр”етті.Айгүл екен. “Бахытгүл,Жәкежан,тез келіңдерші. Берік қайтыс болды” деп,жылап жіберді.Ұйықтап жатып,жүрегі тоқтап қалыпты.Кегендік жігіт еді,денесін сол жаққа апарып қойды. Жылын бергеннен кейін,бүкіл туысқандары жиылып,шәй беріп,”бағың ашылсын” деп,басына ақ орамал байлап,шығарып салыпты.
Енді міне,Айкө тағы жалғыз.Неке агентствосын қайтейін,өзімнің сүйікті сіңлім жалғыз жүргенде…Сыңары жүр ғой,Қазақстанның бір түкпірінде…Алла болысып,бір бақытын тапса ғой…
P.S.Ол туралы,”Неге 6 июль” деген мақалада жазған едім….